เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ

"เด็กที่หายตัวไป...เป็นผีมือของเทพลักซ่อน...งั้นเหรอ?"

"ไร้สาระ..."

ต่อให้พูดไปแบบนั้น ทุกคนก็ยังสนใจที่จะออกสืบหาเบาะแสกัน โดยมีเงินรางวัลเป็นเดิมพัน

แน่นอนว่าฉันทำอะไรไปมากกว่าการอยู่ในมือถือและคอมแบบนี้ พูดให้ถูกก็คือ ต่อให้ฉันได้รางวัล ฉันก็ใช้


เงินนั่นไม่ได้อยู่ดี


และตอนนั้นเอง ฉันก็เห็นเมล์เข้ามาใหม่ เมื่อฉันเปิดเข้าไปดูก็เป็นโฆษณาจากเกมที่ฉันกำลังเล่นอยู่

คงไม่มีอะไรนอกจากไอเทมใหม่แสนแพง.... ไอเทมลดราคา...?

'ลดครึ่งราคารับหน้าร้อน'

ฮ่ะๆๆ... แบบนี้ยิ่งปล่อยไว้ไม่ได้...

ใช้เงินในบัญชีหมอนั่นซื้อดีมั้ยน้า... ได้ข่าวว่าติดตัวแดงอยู่นี่นา…

เฮ้อ... ช่วยหน่อยก็แล้วกัน...

ฉันถอนหายใจออกมาก่อนที่จะบอกกับทุกคนว่าจะไปช่วยสืบข่าวลือนั้นด้วย

.

.

.

.

.

.

.

"โครมจัง นั่งไงห้องสมุด รีบๆไปกันเถอะ"

ยิ่งไปถึงเร็วเท่าไหร่อาจจะได้เบาะแสเร็วขึ้น..ล่ะมั้งนะ...

แต่ก็ใช่ว่าจะได้เบาะแสนี่นะ บางทีอาจจะมีคนได้เบาะแสไปแล้วก็ได้...


ดูท่าทางโครมจะเหนื่อยแล้ว

โครมจังยิ้งแห้งๆให้ฉันราวกับจะบอกว่าไม่เป็นไร

ตัวฉันที่อยู่ในมือถือแบบนี้จะพอช่วยอะไรได้มั้ยนะ...


ฉันเห็นประตูทางเข้าห้องสมุดอยู่ลิบๆ

แอร์ในห้องสมุดคงจะพอช่วยคลายความร้อนให้โครมได้ล่ะนะ


จะว่าไป ไม่ได้มาห้องสมุดนานแค่ไหนแล้วนะ...


เมื่อเข้ามาข้างใน ฉันเห็นท่าทางลังเลของโครม หรือว่าจะจำไม่ได้ว่าพวกเรามาทำอะไรที่ห้องสมุด

ไม่ได้การล่ะ ก่อนที่จะมีคนได้เบาะแสไป ต้องหาเบาะแสไปแลกกับเงินรางวัลมาซื้อไอเ---- ไม่สิ งานต้องมา


ก่อน...


เอ... ถ้าเด็กหายไปก็คงต้องมีข่าวอยู่สินะ ในหนังสือพิมพ์ก็น่าจะมีอยู่ด้วยล่ะมั้ง

"ข่าวเรื่องเด็กหาย โครมจัง นี่ไง เรื่องนี้ไง ที่พวกเรากำลังหาอยู่น่ะ ใช่รึเปล่า"

ฉันชี้ไปทางตู้หนังสือพิมพ์ประจำวันที่อยู่ข้างหน้า


โชคดีที่ฉันบังเอิญไปเห็นเมล์ข่าวของวันนี้ที่มากับเมล์โฆษณา จึงทำให้ฉันรู้ว่าวันนี้มีพาดหัวข่าวเรื่องเด็กหาย

แต่ก็แค่เห็นผ่านๆตาล่ะนะ ไม่ได้อ่านรายละเอียดหรอก

แต่โครมก็ไม่ได้เดินไปที่ตู้หนังสือพิมพ์ คิดว่าน่าจะไปเห็นเล่มที่ยูมิซื้อมาอ่านเมื่อตอนนั้นแล้ว


"อิโระจังคะ ฉันพอคิดอะไรออกอยู่นิดนึงล่ะ"

"เอ๋..?" คำพูดนั้นทำให้ฉันเกิดสงสัยว่าโครมคิดอะไรอยู่กันแน่

"หนังสือพวกตำนาน หนังสือพวกตำนานอะไรแบบนี้ พอจะรู้ว่าอยู่ตรงไหนไหมคะ"

หนังสือตำนานงั้นเหรอ... ก็ดูเข้าท่านี่นา แต่จะมีจริงๆหรือเปล่านะ

ตอนนั้นเองฉันก็นึกขึ้นได้ว่า ฉันเคยอ่านอยู่เล่มนึงเมื่อสมัยก่อน เป็นหนังสือนิทานเก่าๆ น่าจะอยู่หมวดนิทานล่ะมั้งนะ

"รอเดี๋ยวนะ ...เฮ้อ..มีแต่ที่เป็นหนังสือนิทานทั้งนั้นเลย อยู่ล็อคแถวๆ ท้ายห้องสมุด วังเวงน่าดู ยิ่งตอนนี้เช้าๆ ไม่ค่อยมีคนด้วย.."


ใช่... ที่ท้ายห้องสมุดนั่นล่ะ ที่เหมือนจะเคยได้ยินว่าน่ากลัวจนไม่กล้าไป โครมจะไปจริงๆเหรอ...

"ไปดูกันค่ะ! คิดว่าน่าจะมีอะไรอยู่นะคะ!"

จะเข้าไปจริงๆสินะ เอาเถอะ ถึงจะบอกว่าดูวังเวง แต่ก็คงคิดไปกันเองนั่นแหละ


เดินเข้าไปจนสุดทางก็เจอชั้นหนังสือหมวดนิทานปรัมปรา

ฉันมองเห็นหนังสือเก่าเต็มไปหมด ดูท่าทางจะไม่มีหนังสือใหม่ๆเข้ามา


"อิโระจัง เรื่องข่าวที่ว่านั่น เป็นเรื่องเกี่ยวกับอะไรนะคะ ปีศาจ? เทพลักซ่อนเหรอคะ?"

"ก็คงงั้น เห็นเขาว่ากันว่าอย่างนั้นนะ ฉันก็ไม่ค่อยรู้อะไรหรอก"

"ช่วยบอกข้อมูลเพิ่มเติมอะไรหน่อยได้ไหมคะ"


ฉันเลยต้องหาข้อมูลจากอินเตอร์เน็ต แต่ก็ไม่มีอะไรไปนอกจากที่มีแต่คนสันนิษฐานว่าเป็นแค่ข่าวลือ

ส่วนทางโครมดูท่าทางจะเจอหนังสือเก่าเล่มนึงที่ตัวอักษรจางจนอ่านไม่ได้ แถมหน้ายังขาดๆหายๆอีก

สงสัยจะไม่ได้เบาะแสอะไรไปมากกว่านี้ล่ะมั้ง

โครมบอกว่าจะยืมหนังสือกลับไปอ่านต่อที่ฐาน พวกเราจึงกลับฐานกันพร้อมกับหนังสือเล่มนั้น


ผลสำรวจ

"เจอหนังสือนิทานเล่มนึงอยู่ แต่มันเก่ามากจนไม่สามารถอ่านได้ มีบางหน้าหายไป และมันเป็นแค่นิทานหลอกเด็กธรรมดาๆ"
 
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
เป็นครั้งแรกที่แต่งแบบไม่มีคนช่วย wwwwww

Comment

Comment:

Tweet