MAiG

ไหนๆก็เริ่มแต่งแฟนฟิคแล้ว วันนี้ก็อารมณ์ดีด้วย =w=
ก็เลยเอาฟิคที่เอาไปลงใน MAiG ของ Touhou Research Club บนเว็บ Tirkx มาลงไว้ที่นี่ให้อ่านกันนะคะ ^w^
 
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
Nekomori Story - บทที่ 1 - เด็กสาวประหลาด

     ยามเมื่อตะวันลับขอบฟ้า จันทราและดวงดาราปรากฏขึ้นสู่ท้องนภา ท่ามกลางป่าไผ่ที่แสงจันทร์สาดส่องไปทั่ว... กลางฤดูหนาวที่แสนหนาวเหน็บ... มีสาวน้อยผู้หนึ่งที่มีชีวิตอมตะ มนุษย์ผู้ไม่มีวันตายนาม "ฟุจิวาระ โนะ โมโคว" กำลังเดินอยู่ในป่าไผ่หลงทางอย่างไร้จุดหมาย

     ยามเมฆาบดบังจันทร์ ความมืดย่อมคืบคลาน โมโควรู้สึกถึงจิตสังหารที่แผ่วเบา ทันใดนั้น ก็มีใครบางคนลอบโจมตีโมโควดุจสายฟ้า
     "ใครน่ะ เผยตัวออกมาเดี๋ยวนี้!"
     สิ้นเสียงของโมโคว แสงจันทร์สาดส่องอีกครั้ง เมื่อผู้ที่ลอบโจมตีโมโควเดินออกมาจากเงามืดก็ปรากฏร่างของเด็กคนหนึ่ง
     "ดะ..เด็กเหรอ?"
     โมโควอึ้งไปพักหนึ่ง ความเงียบเข้าครอบงำ แล้วเด็กคนนั้นก็พุ่งเข้าใส่โมโควอีกครั้ง เพราะโมโควยังเห็นว่าเด็กคนนั้นไม่ใช่โยวไค โมโควจึงไม่โต้กลับและได้แต่รับการโจมตีไปเรื่อยๆ
     อีกด้านหนึ่งทางฝั่งคางุยะ ที่อยู่ใกล้ๆที่เกิดเหตุ
     "เธอคงไม่กล้าสู้กับมนุษย์สินะ... วันนี้ฉันจะเอาคืนให้สาสมเลย"
     แท้จริงแล้ว เบื้องหลังของผู้ที่โจมตีโมโควอยู่นั้น คือแผนการของคางุยะนั่นเอง

     ย้อนไปเมื่อเย็นวันนี้ ในเรือนนิรันดร์ที่อยู่ในป่าไผ่
     "กลับมาแล้วค่ะ"
     เสียงของโยวไคกระต่ายขาว "อินาบะ เทอิ" กล่าวขึ้นเมื่อกลับมา "ยาโกะโคโระ เอย์ริน" หมอยาอัจฉริยะชาวจันทรา สังเกตเห็นว่าเทอิแแบกเด็กคนหนึ่งขี่หลังมาด้วย จึงสอบถาม
     "เด็กคนนั้น... ใครเหรอจ๊ะ?"
     "ฉันเห็นเด็กคนนี้ตกลงไปในหลุมกับดักน่ะ ก็เลยแบกกลับมา"
     "อ๊ะ ชุดนั่นมัน มาจากโลกภายนอกสินะ"
     โยวไคกระต่ายอีกตนกล่าวขึ้นเมื่อเดินเข้ามาในห้อง กระต่ายจันทรา นาม "เรย์เซน อุดองเกอิน อินาบะ" กระต่ายขาวแห่งความวิกลจริต
     "จากโลกภายนอกเหรอ แสดงว่าเด็กคนนี้ก็เป็นมนุษย์สินะ"
     "น่าจะเป็นอย่างนั้นนะคะ เพราะช่วงนี้ มนุษย์หลงเข้ามาในเกนโซวเคียวมากผิดปกติ"
     "มนุษย์งั้นสินะ... มีความคิดดีๆแล้ว"
     เสียงของสาวน้อยอีกคนหนึ่งผู้มีชีวิตเป็นอมตะเหมือนโมโคว องค์หญิงแห่งจันทรา "โฮวไรซัน คางุยะ" กำลังคิดแผนอยู่ในใจ และบอกกับเอย์รินว่า
     "เอย์ริน เธอมียาที่ทำให้ควบคุมจิตใจคนอื่นไหม?"
     "ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้สำหรับฉันค่ะ"
     "อืม... ขอบใจเธอจริงๆนะ เอย์ริน"

     กลับมาทางโมโควที่กำลังรับมือกับเด็กสาวปริศนา โมโควยังรับการโจมตีของเด็กคนนั้นโดยไม่ได้หยุด และแล้วก็มีกระสุนชุดหนึ่งพุ่งเข้าใส่เด็กคนนั้น และมีเสียงจากใครบางคนตะโกนบอกโมโคว
     "โมโคว! เด็กคนนั้นไม่ใช่มนุษย์แต่เป็นโยวไค!"
     แวร์ฮาคุยาคุผู้สร้างสรรค์ประวัติศาสตร์ "คามิชิราซาวะ เคย์เนะ" ได้ตะโกนเตือนโมโควที่กำลังเสียเปรียบ
     "จะ..จริงเหรอ ขอบใจมากนะ เคย์เนะ!"
     เมื่อสิ้นเสียง โมโควหยิบสเปลการ์ดขึ้นมาพร้อมกับร่ายสเปลขึ้น
    ไร้มรณา 「วิหคเพลิง -ปีกพญาวิหคเพลิงทะยานสวรรค์-」
     และแล้วไฟจำนวนมากพุ่งใส่ แต่เด็กคนนั้นหลบได้ จึงเฉียดไปนิดเดียว แต่เพราะไฟที่เฉียดเด็กคนนั้นจึงทำให้ร่วงลงไปกองอยู่กับพื้น เคย์เนะรีบวิ่งไปดู ปรากฏว่า โยวไคตนนั้นตัวร้อนจัด เคย์เนะจึงบอกกับโมโควว่า
     "โมโคว เธอช่วยพาเด็กคนนี้ไปหาเอย์รินที"
     "อืม... เข้าใจแล้ว"
     แล้วโมโควก็แบกเด็กคนนั้นขึ้นขี่หลังและรีบวิ่งไปทางเรือนนิรันดร์ หลังจากที่โมโควไปแล้ว เคย์เนะก็เหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างตกอยู่บนพื้น
     "เอ๊ะ... นั่นอะไรน่ะ?"
     เคย์เนะหยิบขึ้นมาดู ปรากฏว่าสิ่งนั้นคืออุปกรณ์สื่อสารที่มนุษย์จากโลกภายนอกเรียกว่า "โทรศัพท์มือถือ" เคย์เนะแปลกใจและสงสัยว่าทำไมถึงมีของแบบนี้อยู่แถวนี้
     "ของเด็กคนนั้นสินะ"
     แล้วจู่ๆก็มีสายเข้ามาที่โทรศัพท์ครื่องนั้น หน้าจอปรากฏชื่อของคนๆหนึ่ง "เรย์นะ" คือชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอ เคย์เนะรับสายแล้วพูดขึ้นว่า
     "สะ..สวัสดีค่ะ สะ..เสียงนี้มัน อะ..อาจารย์เหรอคะ"
     ดูเหมือนว่า คนที่เคย์เนะกำลังคุยด้วยอาจจะเป็นอาจารย์ของเคย์เนะ และค่อนข้างจะรู้จักกันมานานแล้วด้วย

     มาทางฝั่งโมโควที่ไปถึงเรือนนิรันดร์แล้ว เอย์รินตรวจอาการของโยวไคตนนั้น ผลออกมาว่า
     "แค่ไข้ธรรมดาน่ะ ไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก"
     "โชคดีจริงๆ ที่ไม่เป็นอะไรมาก"
     โมโควโล่งใจที่ไม่ได้เป็นอะไรมาก เพราะเธอยังไม่อยากฆ่าใครตอนนี้ เรย์เซนเดินออกมาจากห้องของตน แล้วเห็นเด็กที่โมวโควแบกมานอนซมเพราะพิษไข้ จึงได้ถามว่า
     "เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ"
     โมโควจึงเล่าให้เอย์รินและเรย์เซนฟัง เอย์รินจึงรู้ทันทีว่า นี่เป็นแผนของคางุยะ แต่เอย์รินก็ไม่ได้บอกโมโควว่าเรื่องทั้งหมดนี้เป็นแผนของคางุยะ
     เคย์เนะเดินเข้ามาในเรือนนิรันดร์หลังจากคุยโทรศัพท์เสร็จแล้ว โมโควจึงถามเอย์รินว่า
     "เอย์ริน เธอจะทำยังไงกับเด็กคนนี้ดีล่ะ"
     "เด็กคนนี้หลงมาจากโลกภายนอกซะด้วยสิ จะให้ส่งกลับไปตอนนี้ดีมั๊ยน้า"
     "ไม่ลองพาเด็กคนนี้ไปฝากที่ศาลเจ้าฮาคุเรย์ดูล่ะ เผื่อเรย์มุจะพาเด็กคนนี้กลับไปได้" เคย์เนะเสนอความคิดเห็น
     "ดูเหมือนเรย์มุซังจะไม่ค่อยสนใจเรื่องนี้เลยนะคะ"
     "อืม... นั่นสินะ เอาเป็นว่า เราต้องสืบสาวเรื่องของเด็กคนนี้ว่า เธอเกี่ยวข้องยังไงกับอาจารย์เรย์นะกันแน่"
     แล้วความเงียบก็เข้าครอบงำ ดูเหมือนว่าคนที่เคย์เนะพูดถึงจะทำให้ทุกคนรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง

     เรย์นะคือใครกันแน่? แล้วทำไมทุกคนถึงเงียบกันไปหมด? เรย์นะมีความสัมพันธ์อย่างไรกับทุกคน? ต้องรอติดตามตอนต่อไป

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------